Naast een fysieke transitie is de overgang een mentale verandering. Er gebeurt veel en je gaat daardoor anders in je schoenen staan. Sterker, welteverstaan.
Doordat onze oestrogenen en oxytocine (het knuffelhormoon) dalen, richten we ons meer op onszelf in plaats van anderen. De behoefte om te zorgen voor anderen wordt minder. Eigenlijk heel slim van de natuur, want de kinderen zijn vaak al groot of het huis uit en je hebt meer tijd voor jezelf. Het is niet voor niks dat vrouwen in de 40 of 50 opeens andere keuzes gaan maken. Een nieuwe carrière? Een ander pad? Ik hoor het dagelijks in mijn praktijk.
Die ervaring heb ik zelf ook tijdens m’n overgang. Ik voel minder de behoefte om á la minute van alles te doen voor mijn gezin. Dat is voor hun even wennen, voor mij geeft het ruimte. En dat is precies zoals het hoort te gaan in deze levensfase, als je het mij vraagt.