"De hele boel staat op instorten." Dat gevoel herken ik soms ook. Tot mijn vijftigste leek de veroudering van mijn huid heel geleidelijk te gaan. Goed geregeld van de natuur, want dan kun je eraan wennen. Maar de laatste jaren gaat het sneller en zie ik kreukels en verslapping ontstaan waar je bij staat.
En wat dacht je van ouderdomsvlekjes? Vorig jaar had ik ze echt nog niet en nu zitten er plotseling een aantal op mijn wangen en handen. “Wie heeft dit nou weer bedacht?” hoorde ik mezelf hardop zeggen.
Natuurlijk weet ik wel wie hierachter zit: moeder menopauze. Door de drastische daling van de oestrogeenproductie wordt er veel minder collageen aangemaakt, waardoor de huid minder stevig en veerkrachtig wordt. In een versneld tempo krijg je rimpels en donkere vlekjes.
Daarnaast zijn oestrogenen essentieel voor de productie van bepaalde moleculen die water aantrekken om het vochtgehalte op peil te houden. Je zou er bijna wanhopig van worden. Maar voordat we met z’n allen in huilen uitbarsten: er valt echt een heleboel te redden. Ik spreek uit ervaring.




