Voor Marion (47) stond afvallen nooit op de agenda. Waar veel vriendinnen en haar zus regelmatig met een nieuw dieet op de proppen kwamen, hoefde Marion nooit op haar gewicht te letten. Bovendien begreep ze die fascinatie rond dat gewicht nooit zo goed.
Ik dacht altijd: als je een beetje bewust bent van wat je eet, kom je heus niet enorm aan. Maar hoe anders sta ik er nu in.
Sinds Marion in de overgang is, lijkt haar lichaam een compleet eigen wil te hebben, en dan met name wat betreft haar gewicht. “Ik merkte dat mijn broeken strakker gingen zitten en na een tijdje besloot ik mezelf te wegen en zag ik dat ik 7 kilo was aangekomen in een paar maanden tijd. Ik schrok ervan hoe snel dat ging en begreep het niet; ik had niks veranderd aan de manier waarop ik mijn leven leidde,” vertelt ze. “De grap is, ik was juist actiever gaan sporten, omdat ik wist dat de overgang naderde.”
Ze begreep er niets van: ze had toch een actief leven en at ook gewoon gezond. Omdat ze haar veranderende lichaam maar niks vond, probeerde ze van alles wat ze eerder bij vriendinnen had gehoord.
“Ik heb een tijd intermittent fasting gedaan en ben minder koolhydraten gaan eten, maar ik zag maar weinig resultaat,” vertelt ze. “Inmiddels gaf de weegschaal al 12 kilo meer aan dan mijn gewicht van voor de overgang. Ik besloot een afspraak te maken bij een diëtist in de hoop dat zij me kon vertellen wat ik kon veranderen. Blijkbaar miste ik toch de juiste informatie.”
“Bij de diëtist kreeg ik een analyse van mijn voedingspatroon. Ik moest een eetdagboek bijhouden en we bespraken wat de invloed van hormonen en mijn leeftijd op mijn stofwisseling was, maar ze kon geen duidelijke reden vinden waarom ik opeens aankwam.”
Wel ging Marion aan de slag met wat tips die ze van de diëtist meekreeg, zoals meer eiwitten aan haar maaltijden toevoegen. Dat deed ze keurig, maar alsnog merkte ze geen veranderingen in haar gewicht. “Ik voelde me wel gezond, maar mijn lichaam leek iets anders te denken. Ik werd steeds zwaarder, alsof ik gevangen zat in een lijf waar ik geen grip op had. Toen later bleek dat er een hormonale disbalans aan ten grondslag lag, begreep ik waarom de adviezen niet werkten.”
Ook mentaal deed het wat met Marion. “Ik kan niet ontkennen dat ik er onzeker van werd. Met name omdat ik hier nog nooit mee had geworsteld. Het frustreerde me enorm dat ik geen controle leek te hebben en ik werd zelfs chagrijnig tegen mijn man en kind.”
In overleg met haar man besloot ze toch maar naar de huisarts te gaan om te onderzoeken of er geen medische oorzaak was. Marion onderging bloedtesten om haar schildklier-, bloedsuiker- en cholesterolwaarden te checken, maar ook die resultaten kwamen normaal terug.
"De huisarts bevestigde dat het niet ongewoon is om tijdens de overgang aan te komen, maar na een goed gesprek besloot ze dat er iets anders moest gebeuren. Ze stelde medicatie voor gewichtsverlies voor. Ik was een beetje verbaasd, want ik zag dat als een soort laatste redmiddel. Maar deze medicatie was specifiek ontwikkeld voor mensen zoals ik: als je door hormonale- of stofwisselingsveranderingen te zwaar bent."
Na een paar weken merkte Marion al verschil. “Ik voelde me lichter en de weegschaal bevestigde dat. Na enkele weken paste ik mijn oude blouses weer zonder dat ze te strak zaten. Ik was zo opgelucht dat ik een oplossing had gevonden."
Ook haar frustraties maakten plaats voor nieuwe motivatie. “Ik voelde me zoveel sterker, omdat ik weer de controle terug leek te hebben. Mijn energie was terug. En waar het me eerst irriteerde dat al het trainen geen zin had, had ik nu weer zin om te gaan sporten.”
“De medicatie gaf mijn stofwisseling net dat extra zetje, waardoor ik af kon vallen en mijn lichaam langzaam weer terugkreeg," vertelt Marion. “Ik vond het geen makkelijke beslissing om ermee te starten en het voelde ook alsof ik valsspeelde, maar dat heb ik nu compleet naast me neergelegd. Wat ertoe doet, is dat je je eigen pad volgt en doet wat voor jouw lichaam werkt. En bij mij was dat het gebruik van medicijnen.”
