Als hormoontherapeut spreekt Suzanne dagelijks vrouwen die merken dat de overgang steeds meer invloed krijgt op hun slaap, stemming, energie en dagelijks functioneren. In deze rubriek deelt ze geanonimiseerde verhalen uit de praktijk om herkenning te bieden, te laten zien welke factoren een rol kunnen spelen en vrouwen praktische aanknopingspunten te geven om zelf verder te kijken.
Bea, zo noem ik haar hier, kwam op een woensdagmiddag bij mij op consult. Ze was 48 jaar en vertelde tijdens het kennismakingsgesprek dat ze normaal op woensdagmiddag op haar kleinkinderen van 6 en 8 past. Dat doet ze met plezier. Het is ook haar enige vrije dag. Voor deze afspraak had ze dus iets anders moeten regelen, en dat vond ze lastig.
“Ik ben er altijd voor de kleintjes,” zei ze. Toch zat ze die middag bij mij. Er was iets wat steeds meer urgentie kreeg: haar migraine. Als er een nieuwe cliënt komt, vind ik het fijn om eerst even kennis te maken. Niet meteen de ingevulde anamnese induiken, maar eerst horen wie iemand is en hoe haar dagelijks leven eruitziet. Bij Bea werd al snel duidelijk hoeveel invloed de migraine had.
De aanvallen kwamen vaker terug en waren vooral onvoorspelbaar. Soms een paar keer per maand, soms wekelijks. Tijdens zo’n aanval moest ze zich volledig terugtrekken. Licht, geluid en prikkels werden te veel. Ze beschreef het als “even uit het leven vallen”.
Wat haar het meest raakte, was de invloed op haar functioneren. Op haar werk moest ze soms afzeggen of doorgaan met medicatie. Thuis voelde ze zich schuldig, omdat ze minder beschikbaar was voor haar man. “Ik ben er wel,” zei ze, “maar eigenlijk ook niet.”
Die onvoorspelbaarheid gaf continu spanning. Bea wist nooit wanneer de volgende aanval zou komen. Daardoor draaide haar leven niet alleen om de migraine zelf, maar ook om de angst ervoor.
Tijdens het gesprek kwam ook naar voren dat ze al langere tijd zware menstruaties had. Rond haar cyclus merkte ze vaak dat haar klachten erger werden: meer hoofdpijn, meer vermoeidheid en een grotere gevoeligheid voor prikkels. Ze had dit altijd gezien als iets wat erbij hoorde, maar het patroon leek wel degelijk samen te hangen met haar migraine.
Verder had ze weinig duidelijke gezondheidsklachten. Dat maakte het voor haar extra verwarrend. Hoe kon iets zó heftig zijn, terwijl de rest van haar gezondheid redelijk stabiel leek?
Bij Bea zag je hoe groot de invloed van die onvoorspelbaarheid was. Niet alleen de migraine zelf, maar ook de spanning over wanneer de volgende aanval zou komen, bepaalde steeds meer haar dagen.
Bij Bea zijn we niet alleen naar de migraine zelf gaan kijken. We keken breder: naar haar cyclus, voeding, spijsvertering, belasting, slaap en herstel.
Daarbij kwamen twee factoren naar voren die goed pasten bij haar verhaal: histaminebelasting en hormonale schommelingen. Ook haar spijsvertering leek niet optimaal te verlopen.
Histamine is een lichaamseigen stof die onder andere invloed heeft op bloedvaten en het zenuwstelsel. Bij gevoeligheid voor histamine kan dat meespelen bij hoofdpijn, migraineachtige klachten en prikkelgevoeligheid.
Ook de overgang kan invloed hebben. In de perimenopauze schommelen oestrogeen en progesteron. Bij relatief veel oestrogeen ten opzichte van progesteron kan de afbraak van histamine minder soepel verlopen.
Dat betekent niet dat histamine dé oorzaak was van Bea’s migraine. Wel gaf het een logisch aanknopingspunt. Haar klachten werden erger rond hormonale momenten, ze was gevoelig voor prikkels en haar lichaam leek minder goed te herstellen na drukke periodes.
Bij Bea speelde vooral de combinatie van cyclus, werkdruk en te weinig herstel mee. Ze werkte als docent. Dat betekende veel schakelen, veel prikkels en de hele dag aanstaan. En als de deur van school dichtging, was het werk vaak nog niet klaar. In de avond lagen er nog taken te wachten.
Ook haar menstruaties vroegen veel van haar lichaam. Rond die dagen was ze gevoeliger voor licht, geluid en drukte. Ze kreeg sneller hoofdpijn en voelde zich vermoeider. Daardoor werd haar belastbaarheid kleiner, precies op de momenten dat haar gewone leven doorging.
Thuis werkte dat door. Bea wilde aanwezig zijn voor haar man en familie, maar voelde dat ze soms maar half meedeed, omdat haar hoofd en lijf niet meewerkten.
Bij migraine kijk ik niet alleen naar de aanval. Ik wil ook weten wat er in de dagen ervoor gebeurt: slaap, voeding, cyclus, stress, darmen en herstel geven vaak belangrijke informatie.
We zijn stap voor stap gaan werken. Eerst door haar migrainepatroon beter in kaart te brengen. Wanneer kwamen de aanvallen? Wat gebeurde er rond haar menstruatie? Hoe sliep ze? At ze regelmatig genoeg op drukke werkdagen? Welke voeding of situaties leken klachten te versterken?
Daarna keken we naar het verlagen van de histaminebelasting. Niet met een streng dieet waarin ineens alles verboden was, maar door te onderzoeken waar Bea zelf op reageerde. Bij klachten waarbij histamine mogelijk meespeelt, kan het helpen om tijdelijk bewuster te kijken naar bijvoorbeeld alcohol, sterk bewerkte producten, gerijpte of gefermenteerde voeding, lang bewaarde restjes en andere persoonlijke triggers.
Ook regelmaat werd belangrijk. Bea ontdekte dat ze op werkdagen soms te lang doorging zonder goed eetmoment of rustpunt. We keken daarom naar vaste maaltijden, voldoende eiwitten, genoeg drinken en kleine herstelmomenten op een dag.
Daarnaast besteedden we aandacht aan slaap en stressregulatie. Omdat het brein en zenuwstelsel gevoeliger kunnen reageren als de belasting langere tijd hoog is. Voor Bea betekende dat ook: beter begrenzen in de avond en haar vrije woensdag niet automatisch helemaal volzetten.
Bij migraine die verandert, vaker terugkomt of zwaarder wordt, is het verstandig dat een arts meekijkt. Ook bij vragen over medicatie, hormonen of supplementen is persoonlijk advies belangrijk.
Vul een online medische vragenlijst in en ontvang een persoonlijk behandelplan van een arts, afgestemd op jouw situatie, voorkeur en gezondheid.
In de loop van het traject merkte Bea dat de aanvallen minder vaak kwamen en minder heftig aanvoelden. Ook de klachten rond haar menstruatie werden milder. De migraine was niet ineens weg. Bea bleef gevoelig en moest blijven opletten. Maar ze leerde beter herkennen wanneer haar lichaam kwetsbaarder was en wat ze dan kon doen.
Voor Bea was vooral belangrijk dat ze beter wist wat ze kon doen op dagen dat haar lichaam gevoeliger was. De overgang betekende voor haar al veel controle loslaten. Haar menstruatiepatroon veranderde, haar belastbaarheid was minder vanzelfsprekend en haar lichaam reageerde anders dan vroeger. Nu had ze weer een paar concrete knoppen om aan te draaien: voeding, rust, slaap, herstel en beter begrenzen
Ze wist beter hoe ze voor haar lichaam kon zorgen en haar hormonen kon ondersteunen.
Wat we andere vrouwen willen meegeven, is dat migraine in de overgang niet los hoeft te staan van de rest van je lichaam. Als aanvallen vaker komen, rond je menstruatie verergeren of samengaan met vermoeidheid en prikkelgevoeligheid, kan het helpen om breder te kijken.
Niet alleen: welke medicatie helpt tijdens een aanval? Maar ook: hoe slaap ik, hoe eet ik op drukke dagen, hoe verloopt mijn cyclus, welke voeding lijkt invloed te hebben en hoeveel rust en herstel gun ik mezelf eigenlijk?
Bij Bea werd duidelijk hoe sterk die combinatie kon doorwerken. Haar zware menstruaties, hormonale schommelingen, histaminebelasting, werkdruk en weinig herstel maakten haar gevoeliger voor klachten. Dat betekent niet dat er één simpele oorzaak was. Wel liet het zien dat haar migraine meer aandacht vroeg dan alleen de aanval zelf.
Een praktische eerste stap is om een paar weken bij te houden wanneer klachten ontstaan. Noteer je cyclus, slaap, stress, voeding, migraine, medicatie en herstelmomenten. Een paar woorden per dag kunnen al helpen om patronen te zien.
Als je patronen serieus neemt, ontstaat vaak weer grip. Niet omdat alles maakbaar is, maar omdat je beter begrijpt wat je lichaam nodig heeft.
Dit praktijkverhaal laat zien hoe migraine, hormonale schommelingen, zware menstruaties, prikkelgevoeligheid en belasting met elkaar kunnen samenhangen. De aanpak verschilt per vrouw. Wat bij Bea hielp, hoeft niet één op één voor iemand anders te gelden.
Wil je zelf verder kijken, dan kun je op SeeMe-nopause beginnen bij de klacht die je het meest herkent, bijvoorbeeld hoofdpijn, slecht slapen, vermoeidheid of prikkelbaarheid. Daarnaast kun je verder lezen over voeding en leefstijl in de overgang, met praktische adviezen rond onder andere regelmaat, herstel en dagelijkse gewoonte.
Wil je daarnaast weten welke behandeling, medicatie of supplementen passend kunnen zijn, dan kan een arts met je meekijken. Bij een intake ontvang je ook de gratis voeding- en leefstijlgids met praktische tips per klachtcluster.
Dit artikel is gebaseerd op praktijkervaringen van een specialist. Om de privacy van de patiënt te beschermen, zijn de naam en herkenbare details aangepast. De informatie in dit artikel is bedoeld ter educatie en vervangt geen persoonlijk medisch advies.
