Gepubliceerd op 
Laatste wijziging 

Yentl (54): "Ik durf vaker nee te zeggen"

Leestijd: ca. 6 minuten
Gepubliceerd op 
Laatste wijziging 
54 year old woman

Inhoudsopgave

Yentl (54) is vrijgezel, moeder van twee kinderen en eigenaresse van een bakkerij. Door de ervaringen van haar zusje en vriendinnen verwachtte ze dat de overgang zwaar zou worden. Ze bereidde zich daarom bewust voor. Maar terwijl de lichamelijke klachten grotendeels uitbleven, merkte ze iets anders: ze ging steeds meer voor zichzelf kiezen.

Ik ben minder gaan zorgen vanuit verplichtingen en meer gaan kiezen vanuit behoefte

Voorbereiden op een moeilijke overgang

Yentl was zelf nog niet in de overgang toen ze zag hoe zwaar die periode kon zijn. Haar zusje had behoorlijk veel klachten. Ook verschillende vriendinnen worstelden ermee. “Ik had me er echt op ingesteld dat het een moeilijke periode zou kunnen worden. Niet alleen omdat ik erover had gelezen, maar ook omdat ik het om me heen zag.” 

Ze hoorde verhalen over opvliegers, stemmingswisselingen, vermoeidheid en onzekerheid over het lichaam. “Ik zag het allemaal voorbijkomen.”

Yentl had op dat moment nog geen klachten, maar besloot zich alvast voor te bereiden. “Ik wilde niet afwachten tot ik klachten zou krijgen en dan pas kijken wat ik eraan kon doen.” 

Voeding en leefstijl tijdens de overgang

Ze ging bewuster eten, meer bewegen en verdiepte zich in haar gezondheid. Ook in haar eigen bakkerij begon ze iets te merken. “Ik merkte in die periode dat de lekkere dingen die ik at in de bakkerij toch wel gingen aanzetten, iets waar ik eerder nooit last van had.” 

Die gewichtstoename was voor haar een extra aanleiding om naar haar gewoonten te kijken. Ze zocht een orthomoleculair therapeut op voor voedingsadviezen. 

Door bewuster met voeding en leefstijl bezig te zijn, had ze in ieder geval het gevoel dat ze zelf iets kon doen. “Als ik ervoor zorg dat mijn lichaam zo sterk en gezond mogelijk is voordat de overgang begint, geef ik mezelf misschien de beste uitgangspositie.” 

Of die voorbereiding daadwerkelijk verschil heeft gemaakt, weet ze niet. “Dat kan ik onmogelijk bewijzen. Misschien heb ik gewoon geluk gehad en zou mijn overgang sowieso heel mild zijn verlopen.” 

Weinig lichamelijke klachten tijdens de overgang

Nu Yentl 54 is en terugkijkt op haar overgang, moet ze soms zoeken naar een antwoord als iemand vraagt hoe ze die periode heeft ervaren. “Want waar veel vrouwen een hele lijst met klachten kunnen opnoemen, heb ik dat eigenlijk niet.” 

Natuurlijk voelde ze zich weleens wat minder lekker of sliep ze anders dan gewoonlijk. Alleen werden die momenten nooit zo heftig dat ze haar leven beheersten. “Ik heb geen periode gehad waarin ik dacht: dit is echt verschrikkelijk.” 

Toch merkte ze wel degelijk een verandering. “Wat ik wel heel duidelijk heb gemerkt, was een verandering in mijn hoofd. Een soort verschuiving in wat ik belangrijk vond.” 

Yentl kiest vaker voor zichzelf: "Maar wat wil ík eigenlijk?"

Jarenlang was Yentl vooral bezig met zorgen. Voor haar gezin, haar werk en de mensen om haar heen. “Ik vond het ook normaal om rekening te houden met anderen en mijn eigen behoeften regelmatig op de tweede plaats te zetten.”  

Rond de overgang merkte ze dat ze steeds minder behoefte had om voortdurend voor anderen klaar te staan. Tegelijk wilde ze vaker iets voor zichzelf doen. “Ik vond dat in het begin best bijzonder. En soms ook een beetje ongemakkelijk. Want als je jarenlang gewend bent om vooral te zorgen en rekening te houden met anderen, kan het best vreemd voelen als je opeens denkt: maar wat wil ík eigenlijk?” 

Ze begon bewuster te kiezen voor dingen waar ze energie van kreeg. Als ze ergens geen zin in had, voelde ze minder behoefte zichzelf toch over te halen. Tijd voor zichzelf nemen werd vanzelfsprekender. “Het voelde alsof er ergens een knop omging. Alsof ik mezelf eindelijk wat meer toestemming gaf om ook gewoon voor mezelf te kiezen.” 

Minder behoefte aan drukte en sociale afspraken

Ook sociaal trok Yentl zich wat meer terug. Ze had minder behoefte aan drukte en voortdurend afspraken maken. Niet omdat haar vriendinnen minder belangrijk voor haar waren, maar omdat ze selectiever werd.  

“Ik wilde liever met een paar mensen echt contact hebben dan overal maar bij zijn. Lekker met een vriendin bij mij of haar thuis een theetje drinken en lekker kletsen over van alles en nog wat.” 

Zelfs de inrichting van haar huis kreeg meer aandacht. “Ik ben ook veel meer aandacht gaan besteden aan de inrichting van mijn huis. Het is nu lekker cozy. Eerder vond ik dat minder belangrijk. Gek toch dat dat soort dingen ook veranderen.” 

Voor haar horen die kleine veranderingen bij iets groters. “Het klinkt misschien een beetje zweverig, maar zo voelt het wel. Ik ben minder bezig met wat anderen van mij verwachten en meer met wat voor mij klopt.” 

Weinig overgangsklachten terwijl vriendinnen wel klachten hebben

Toch vindt Yentl het niet altijd makkelijk om zo positief over haar overgang te praten. Ze ziet dat sommige vriendinnen nog steeds worstelen met slecht slapen, opvliegers en grote vermoeidheid. Terwijl ze zelf nauwelijks lichamelijke klachten had.

“Daar voel ik me soms bijna ongemakkelijk bij. Alsof ik iets heb wat zij niet hebben en ik daar niet te enthousiast over mag zijn.” 

Ze wil dan ook niet de indruk wekken dat gezond leven een garantie is voor een milde overgang. “Ik heb vriendinnen die ontzettend gezond leven en toch veel klachten hebben.” Haar voorbereiding gaf háár houvast, maar ze weet dat ieders ervaring anders is. “Ik kan alleen vertellen hoe het voor mij is geweest.” 

De overgang bracht vooral een verandering in haarzelf

Yentl had verwacht dat de overgang haar lichamelijk flink zou uitdagen. In plaats daarvan merkte ze vooral dat haar blik op zichzelf veranderde. Ze durft vaker nee te zeggen, hoeft niet overal bij te zijn en kiest bewuster wat haar tijd en aandacht waard is. 

“Wat ik vooral hoop, is dat vrouwen zich realiseren dat de overgang niet alleen maar een periode van ellende hoeft te zijn. Er kunnen klachten ontstaan, absoluut. Maar het kan ook een periode zijn waarin je verandert, waarin je andere keuzes gaat maken en waarin je misschien wel dichter bij jezelf komt.” 

Als ze nu terugkijkt, overheerst vooral dankbaarheid. “Ik had me schrap gezet voor een storm. Uiteindelijk bleek het bij mij vooral een zachte verandering te zijn. En daar ben ik, zeker als ik kijk naar wat sommige vrouwen om mij heen hebben meegemaakt, ontzettend dankbaar voor.” 

Weten of je in de overgang bent?