Kim is 14 jaar oud, gaat naar school en zit midden in de puberteit. Terwijl ze haar weg zoekt in haar eigen turbulente leven, merkt ze dat haar moeder niet altijd meer dezelfde persoon is die ze altijd was. De hormonencocktail van de overgang én de puberteit hebben hun relatie flink opgeschud. Kim: "Mijn moeder en ik zijn best wel hecht, maar de laatste tijd is het alsof we steeds botsen.”
Ik begrijp nu waar haar reacties vandaan komen en kan het beter laten gaan, in plaats van zelf ook boos te worden.
De overgang begon voor Heleen, de moeder van Kim, met hevige opvliegers. “Ik had geen idee wat het woord precies betekende, maar ineens ging mama bij het minste of geringste zweten en werd ze rood," vertelt Kim.
"Als ik het juist koud had, had zij het bloedheet. En vaak werd ze dan ook nog eens geïrriteerd of boos. Als ik dan vroeg of het wel ging, kon ze heel kortaf reageren. 'Wat denk je zelf?’, zei ze dan, terwijl ik het gewoon goed bedoelde."
Thuis gaat het nu echt totaal anders en als enig kind is Kim vaak degene die het moet ontgelden: "Ik zat pas rustig op de bank door TikTok te scrollen, ik deed verder helemaal niets, waarna ze de kamer binnenkwam en opeens boos riep dat ik niet zoveel op dat ding moest zitten en wat anders moest gaan doen," vertelt Kim.
"Ik schrok en ik wist niet zo goed wat ik moest zeggen, want ik deed niks verkeerd. Ik werd er zelf ook boos van, waarom mag ik niet gewoon doen waar ik zin in heb? En waarom moet ze meteen zo boos worden?"
Kim geeft toe dat ze zelf ook niet altijd de makkelijkste is. "Ik kan zelf ook weleens chagrijnig zijn hoor, maar eerst had mijn moeder daar wel begrip voor. Ze begreep me, zonder dat we het daar nou per se over hadden. Nu botsen we juist vaak," vertelt Kim.
“Ik kwam pas ook wat later thuis van een vriendin en daar kregen we toen flinke ruzie over. Daarna voelde ik me schuldig, want ik was inderdaad te laat, maar ik was ook gefrustreerd. Waarom gaat alles zo moeilijk en ontploft alles steeds?"
Ook als Kim met haar moeder wil delen waar ze op school tegenaan loopt, lijkt ze daar weinig geduld voor te hebben. "Vroeger konden we overal over praten en gaf ze me advies, maar nu krijg ik een beetje het gevoel alsof ze denkt: stel je niet zo aan."
Sinds kort begrijpt Kim beter wat er aan de hand is. "Mijn vader vertelde laatst dat mama in de overgang is. Daardoor is ze soms geïrriteerd, maar dat bedoelt ze niet zo. Dat vond ik wel fijn om te horen. Het lag niet aan mij, zei papa, maar aan mama."
Vlak na het gesprek met haar vader, heeft ook de moeder van Kim op een rustig moment aan haar uitgelegd wat er aan de hand is. Kim: "Ze vertelde dat ze door haar hormonen zichzelf niet helemaal onder controle heeft en zich heel anders voelt dan normaal. Ook zei ze dat ze zich altijd schuldig en rot voelt als we weer eens ruzie hebben gehad, omdat ze weet dat ze onredelijk tegen me doet. Toen besefte ik dat ze er niets aan kan doen. Door de overgang is ze verward en ik snap wel dat dat vervelend is.”
Na de gesprekken met haar ouders, is de sfeer thuis volgens Kim gelukkig weer een stuk beter. “Ik begrijp nu waar haar reacties vandaan komen en kan het daarom wat beter laten gaan, in plaats van dat ik ook boos wordt,” legt ze uit.
Ook merkt ze dat haar moeder echt haar best doet om rust te vinden, voor zichzelf en ook tussen haar en haar dochter. En waar de twee eerst botsten door alle hormonen die door het huis raasden, kunnen Kim en Heleen elkaar in diezelfde chaos nu juist vinden.
Kim: “Omdat ik nu snap wat er aan de hand is, kunnen we er ook over praten en zelfs om lachen. Vorige week was ik even mee boodschappen doen toen we weer in een discussie belandden. Ik weet al niet eens meer waar het over ging, maar op gegeven moment keken we elkaar aan en schoten we allebei in de lach," zegt Kim met een grijns op haar gezicht.
O, en vanavond is papa weg en houden mama en ik een filmavondje op de bank. Het is eigenlijk weer gewoon zoals het altijd was, behalve dat ze er soms zwetend bij zit. En daar moeten we nu eigenlijk gewoon om lachen.
